เหรียญสองด้าน 1: เบื่อ แปลกใจ เศร้าใจ

 เบื่อ  แปลกใจ  เศร้าใจ

ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีเวลาว่างเปิดช่องดาวเทียมเพื่อเวียนดูรายการภาพยนตร์ช่องต่างๆ แต่ทุกครั้งที่กดหาช่องจะเกิดความเบื่อ แปลกใจและเศร้าตามมา แล้วก็รีบบอกตัวเองว่า ช่างเขาเถอะ เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากเขียน บอกต่อกับคนที่บอกได้ และให้ความรู้และความคิดแก่นักศึกษาที่สอน มันเป็นดาบสองคมของผู้บริโภคจริงๆ

เบื่อ...ที่มีโฆษณาสินค้าตัวเดียวกันเกือบทุกช่อง แทบจะเรียกว่าผูกขาด หรือทุ่มสุดตัว ส่วนมากเป็นกลุ่มอาหารเสริม สินค้าดูแลสุขภาพพวกเอนไซม์ที่มาฮอตสุด  สินค้าเสริมความงามในรูปแบบต่างๆ ผิวหน้าที่ต้องการความกระจ่างใส ไร้สิวฝ้า หน้าย่น ทั้งทา ทาน   ที่มอมเมามากขึ้นก็คงเป็นรูปแบบสารที่ทานแล้วกระชากวัยคุณผู้ชายกลับมาได้ meepole จำได้ว่าเคยมีการร้องเรียนยาตัวนั้นมาแล้วและได้มีการประกาศโดยหน่วยงานรัฐไม่ให้มีการโฆษณา ยาดังกล่าว  แต่กลับยังคงมีในช่องดาวเทียมได้ตลอด หรือช่องพวกนี้ไม่ถูกควบคุม หรือเป็นทางออก หรือ ???

นอกจากนี้ในช่องดาวเทียมยังมีรายการอีกหลาย เรื่องที่ต้องใช้วิจารณญาณที่เป็นความเชื่อส่วนบุคคลมากมาย รายการทำนายทายทักเป็นจริงจังไปหมดลองฟังคำถามคำตอบถ้าตั้งสติดีๆ จะหัวเราะได้เลยก็เพราะคนถาม ตอบเองแล้วให้เขาทายทำไม meepole ก็ตอบได้ หุ หุ

แปลกใจ...ความแปลกใจ เกิดจากการที่ได้เห็นผู้นำเสนอหรือพิธีกร หรือ presenter สินค้าหลายรายการเป็นคนที่ดูว่าน่าจะมีความรู้ หลายคนเป็นที่รู้จักกันดีของสังคมเพราะออกรายการปกติหลายช่องและประกอบอาชีพหลักที่ไม่ควรเข้ามารู้ดีมากมายเกี่ยวกับสารเอนไซม์ได้เลย  ทำให้เวลาพวกคนเหล่านั้นพูดเหมือน "นกแก้ว" พูดได้หัวปักหัวปำ คล่องมาก ยังไงยังงั้นเห็นแล้วเสียดาย “คน” จริงๆไม่น่าเลย !!

แปลกใจ...ที่ผู้รับจ้างนำเสนอ โฆษณาสินค้าเหล่านั้นเชื่อใจ เพราะเคยทดลองใช้สินค้านั้นก่อน เห็นผลจริงแล้วเกิดศรัทธาอย่างนั้นหรือ ??  ถ้าไม่ไช่ก็แสดงว่า เงินมีอิทธิพลเหนือจิตสาธารณะจริงๆ

เศร้าใจ ... เศร้าใจที่ไม่น่าเชื่อเลยสำหรับคนที่เป็นคนของประชาชนเหล่านั้นจะสามารถใช้ความเชื่อถือของผู้บริโภค ของชาวบ้าน ที่มีศรัทธาในอาชีพของตนเพราะเป็นคนสาธารณะ  มาทำสิ่งนี้ น่าเศร้าใจ!!!!
เศร้าใจ..ที่เห็นบางสินค้า ใช้นักบวช ชาวบ้าน คนแก่ๆ มาร่วมตอบคำถามของพิธีกรเพื่อเป็นตัวอย่างของการใช้แล้วได้ผล

เศร้าใจ..ที่เห็น presenter สาวๆของบางสินค้าที่ต้องแต่งกายในชุดที่เหมาะกับสินค้าบางประเภทเพื่อเน้นให้เห็น ก็ไม่แน่ใจว่าพวกเธอเหล่านั้นจะรู้คิดอะไรบ้างหรือไม่ แต่meepole คิดเศร้าแทนพ่อแม่เขาว่านั่นเป็นอาชีพที่ไม่มีทางเลือกจริงๆหรืออย่างไร

เศร้าใจ..เมื่อมาคิดว่าหากไม่มี demand ก็ ไม่มี supply แต่นี่ที่โฆษณากันมากมายก็แสดงว่าน่าจะได้ผลคงมีผู้บริโภคหลงเชื่อซื้อหาไปบริโภคกัน แสดงว่าคนไทยเรายังขาดความรู้ ความเข้าใจเรื่องการดูแลสุขภาพกันมาก (ไม่กล้าคิดว่าขาดการศึกษา) เลยมีช่องว่างให้ผู้ที่อาศัยความไม่รู้ เป็นช่องทางทำมาหากิน

เศร้าใจ..ที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ทั้งหน่วยงานและเจ้าหน้าที่รัฐ ช่างดูดายปล่อยให้มีสิ่งนี้เกลื่อนกลาด จะตามจี้เอาเรื่องเมื่อมีปัจจัยบางประการ หรือสถานการณ์บังคับเป็นตัวกระตุ้น อยากให้มีผู้ที่ทำหน้าที่  ทำด้วยความรู้สึกที่ต้องรับผิดชอบ เป็นห่วงประชาชนคนไทยด้วยกันนั้น จะได้ไม่ต้องเห็นการโฆษณาสินค้าที่ใช้แล้วเสี่ยง สินค้าไม่ผ่านการรับรอง แม้กระทั่งสินค้าที่ห้ามไม่ให้มีการโฆษณาแล้ว มาโผล่ที่ช่องดาวเทียมกันเกลื่อนกลาดเช่นทุกวันนี้

การลดความเสี่ยงจากอันตรายในการใช้ผลิตภัณฑ์ต่างๆ (1)

by meepole

ชีวิตเราปัจจุบันอยู่ท่ามกลางความเสี่ยงในเรื่องต่างๆมากมาย บางเรื่องเราก็หลีกเลี่ยงได้ยาก บางเรื่องก็หลีกเลี่ยงได้ แต่หลายสิ่งที่เราไม่หลีกเลี่ยง ผู้เขียนจะคิดในแง่ดีเสมอว่า เพราะไม่รู้  ถ้ารู้ใครจะยอมเสี่ยง เพราะคุณภาพชีวิตไม่ไช่การเสี่ยงโชคซื้อลอตเตอรี่ที่อาจได้รางวัลเป็นมหาเศรษฐีแบบไม่รู้ตัว อันนี้ถ้าเสี่ยงก็มีโอกาสอย่างเดียวคือ เจ็บป่วย เข้าไปนอนโรงพยาบาล  ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงดังกล่าว ทำได้ไม่ยาก ผู้เขียนมีคาถา 5  ข้อ จำให้แม่น เอาออกมาใช้ท่องเมื่อเห็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ มาล่อตา ล่อใจ

1. ไม่มีอะไรแน่นอน ของมันเปลี่ยนได้เสมอ

อันนี้สำหรับหลายคนที่มักจะติดใจแบรนด์หรือยี่ห้อสินค้าบางชนิด เช่นถ้าน้ำหอมต้อง ยี่ห้อช้าแน่  เครื่องสำอาง แป้ง ลิปสติก ต้อง ลังกะโคม  ครีมบำรุง ยี่ห้อ กาตีเมีย  กาแฟต้อง ยี่ห้อรังนก  หรือไม่ก็ เขามีรู เป็นต้น ในการซื้อใช้หรือบริโภคเราอาจได้ข้อมูลต่อๆกันมาว่าดี ลองใช้ หรือก็สุ่มซื้อแล้วชอบติดใจ ซื้อต่อมาทุกครั้ง และครั้งแรกอาจมีความสนใจอ่านฉลาก (หากเป็นคนที่สนใจเรื่องคุณภาพ) ครั้งต่อไปก็จะคิดว่าไม่เป็นไร ใช้ยี่ห้อเดิมส่วนประกอบก็ควรเหมือนเดิมก็จะเชื่อใจไม่ตรวจสอบอีกต่อไป ซึ่งนี่เป็นสิ่งอันตราย เพราะคุณเชื่อหรือไม่ว่ามีสารเคมีที่มีการผลิต สังเคราะห์ขึ้นใหม่ทุกๆวันตลอดเวลา และแน่นอนการผลิตสินค้า ผู้ผลิตก็จะต้องปรับปรุงบางสิ่งบางอบ่างหรือเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบบางอย่างเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพดีขึ้น แปลกขึ้น หรือกระทั่งเพื่อการประหยัดต้นทุนโดยการปรับเปลี่ยนสารบางตัว สารนั้นอาจอันตรายมากขึ้น หรือไม่ส่งผลดีต่อสุขภาพ 

 การอ่านส่วนประกอบต่างๆบนฉลากจึงเป็นสิ่งที่ควรให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่ง และผู้เขียนมักได้ยินคำบ่นและคำบอกเสมอมาว่า ก็อ่านแล้วไม่รู้ว่าเป็นสารอะไร รู้แต่ชื่อแล้วจะมีประโยชน์อะไร เลยไม่อ่าน ใช้สินค้าตามที่ดาราโฆษณาดีกว่า  ถ้าเป็นแบบนี้ก็จนใจ เพราะหากเอาใจใส่คุณภาพชีวิตจริงๆก็สามารถศึกษาทำความเข้าใจได้ อย่างน้อย อย. (องค์การอาหารและยา) มักจะออกมาออกข่าวว่าสารใดเป็นอันตรายเป็นสารต้องห้าม   หรือเอาให้ง่ายที่สุดก็ดูฉลากข้างบรรจุภัณฑ์ที่ซื้อว่า มีเครื่องหมาย อย.หรือไม่ ถ้ามีก็ใช้เป็นตัวลดความเสี่ยงได้ในระดับหนึ่ง

2. หัดอ่านฉลากบ้าง

เรียนรู้ที่จะอ่านฉลากข้างบรรจุภัณฑ์  ดูสัญลักษณ์ คำเตือนต่างๆ ที่สำคัญคือ วันผลิต วันหมดอายุ เครื่องสำอาง อาหารบางชนิดจะบอกอุณหภูมิที่เหมาะสมในการเก็บ เพื่อรักษาคุณภาพให้ดีและนาน  นอกจากนี้การเรียนรู้อันตรายของสารเคมีบ่างชนิดที่เป็นส่วนประกอบ แม้ว่าจะไม่ก่ออันตรายในระยะสั้นแต่เมื่อสะสมนานๆในระยะยาว อาจส่งผลอันตรายแบบที่เป็นข่าวมานักต่อนักแล้ว ดังนั้นเพื่อลดความเสี่ยงตรงนี้ก็ควรพิจารณาอ่าน ดูฉลากก่อนซื้อ และหากบนฉลากไม่บอกอะไรเลย ก็ให้ตั้งข้อสังเกตไว้ก่อนว่า..... วางดีกว่า ไม่เอาดีกว่า

ติดตามคาถากันเสี่ยงอีก 2 ข้อ ต่อไปนะคะ:)

เปลี่ยนวิถีชีวิต ลดพิษให้ร่างกาย (3) อยู่ดี .. อยู่ถูกต้องจริงหรือ

  2 H ที่ปรารถนา (2): อยู่ดี ..  อยู่ถูกต้องจริงหรือ

by meepole

(ต่อ)  ก่อนหน้านี้เป็นเรื่องของการ “กินดี” คราวนี้มาต่อกันที่.........

 อยู่ดี

คำจำกัดความ ของการ "อยู่ดี " ในที่นี้  ไม่ใช่บ้านใหญ่ ราคาแพง หรือเป็นคฤหาสน์หรู เพราะที่กล่าวมานี้อาจสร้างความรู้สึกที่อยู่สบาย (ทางกาย)  หรือสุขสบายใจที่มีบ้านใหญ่โตสร้างด้วยน้ำพักน้ำแรง เท่านั้น แต่"อยู่ดี"ในที่นี้หมายถึง อยู่ปลอดภัย (ปลอดภัยก็ไม่ใช่กลัวขโมย) ปลอดภัยจากสารพิษ สารอันตราย สารระเหยต่างๆ ที่ส่งผลต่อสุขภาพ โดยส่วนมากเราเองเป็นผู้นำเข้ามาในบ้าน โดยไม่รู้ว่ามีอันตรายหรือไม่ อย่างไร แม้กระทั่งมีอาการเจ็บป่วยที่เป็นสัญญาณเตือนแล้วก็ยังคิดไม่ถึง เพราะไม่ได้ใส่ใจ หรือเพราะไม่รู้ (จริงๆตัวไม่รู้ และไม่พยายามจะรู้ หรือละเลย บางครั้งก็อันตราย)

 อะไรเป็นสัญญาณเตือน

เคยมีใครในครอบครัวที่มีอาการต่อไปนี้หรือไม่  อ่อนเพลียบ่อย ไม่มีแรงอ่อนล้า  เซื่องซึม  ขี้เกียจ วูบวิงเวียน ปวดกล้ามเนื้อ  ปวดท้องน้อยเรื้อรัง  ปวดหัวบ่อย จมูกแห้ง ตาแห้ง ปากแห้ง ไอ โดยไม่มีสาเหตุ  ซึมๆเศร้าๆ  หลงๆลืมๆ (ก่อนเวลาอันควร) ตลอดจนรู้สึกเหมือนแพ้อะไรซักอย่าง แต่ไม่สามารถหาคำตอบได้ เมื่อเวลาผ่านไปอาการเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ   เหล่านี้เป็นต้น

หากเกิดอาการเหล่านี้ขึ้นก็เป็นสัญญาณเตือนอย่างหนึ่งว่าร่างกายมีความผิดปกติและคงต้องใส่ใจ ก่อนที่จะสะสมมากขึ้น นานวันจะกลายเป็นโรคร้ายที่แก้ได้ยาก ทรมานทั้งคนป่วย ลำบากทั้งคนดูแล แม้ว่าจะเต็มใจดูแลก็ตาม

 ดังนั้นแม้ว่าจะ "กินดี" ระมัดระวัง กินถูกต้องตามหลักโภชนาการ แล้วแต่ก็ยังมีอาการดังกล่าวแล้วล่ะก็ ต้องหันมาเอาใจใส่กันที่ "อยู่ดี" ว่าอยู่ถูกต้อง หรือไม่ ดังที่บอกในตอนต้นว่าสิ่งที่ควรใส่ใจคือ อาการหรือโรคที่ไม่มีสาเหตุ ดังกล่าว เพราะทุกอย่างมีที่มาที่ไป เพียงแต่ยังหาสาเหตุยังไม่เจอ และจริงๆแล้วมันอยู่กับเราทั้งที่บ้านและที่ทำงาน และแม้กระทั่งหากยังไม่เคยมีอาการดังกล่าวอาจเพราะไม่สังเกตุตัวเองหรือเพราะทำงานจนไม่มีเวลาใส่ใจ ก็ควรต้องหันมาใส่ใจกตัญญูต่อร่างกายตัวเอง มันจะได้อยู่รับใช้เราไปนานๆ อย่าให้มันแฝงตัวสะสม จนเกิดโรคร้ายแรง เพราะมันไม่คุ้มค่า

ดังนั้นคงต้องมาใส่ใจสิ่งแวดล้อมที่เราใช้ชีวิตอยู่ทั้งวัน หรือทั้งคืนกัน ว่าที่เราคิดว่าน่าจะไม่มีอะไร หรือไม่เคยคิดว่ามีอะไร ก็น่าจะมีอะไรแล้วล่ะค่ะ

แล้วอะไรที่น่าจะมี ในบ้าน. ???????  ที่ทำให้เกิดอาการดังกล่าว ..............ติดตามในตอนต่อไปค่ะ

เปลี่ยนวิถีชีวิต ลดพิษให้ร่างกาย (2): 2 H ที่ปรารถนา

เปลี่ยนวิถีชีวิต ลดพิษให้ร่างกาย (2):  2 H ที่ปรารถนา

Healthy และ Happy คือสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร ??   หากเราต้องสัมผัสกับ สารปนเปื้อน สารอันตรายต่างๆรอบตัวเรามากมาย จากอาหาร อากาศ ที่เลี่ยงไม่ได้ สุขภาพที่ทรุดโทรมลงทุกวันโดยอาจไม่รู้ตัว ภูมิแพ้ อ่อนเพลีย ปวดหัว ไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งจริงๆล้วนมีที่มาที่ไปทั้งสิ้น .... แต่เพราะชีวิตไม่ไช่เสื้อผ้าสำเร็จรูปที่จะจัดการเปลี่ยนรื้อกันในวันเดียวเสร็จ เพียงแต่ว่าแค่คิดจะเปลี่ยน ชีวิตก็เริ่มเปลี่ยนแล้วล่ะค่ะ แล้วติดตาม series นี้ กันนะคะ ถ้าไม่อยากให้สุขภาพทรุดก่อนวัยอันควร

  Healthy และ Happy คือสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร หากเราต้องสัมผัสกับ สารปนเปื้อน สารอันตรายต่างๆรอบตัวเรามากมาย ที่เรามักจะแก้ตัวให้มันว่า ทำยังไงได้ล่ะก็มันเลี่ยงไม่ได้  จริงๆแล้วมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่หาทางออกให้ตัวเองเก่งที่สุด เพียงแต่คิดจะทำและพยายามทำหรือไม่ 

แล้วจะทำอย่างไรให้ชีวิตของเราสามารถอยู่ดี มีสุขได้นานๆ

 จากประสบการณ์ในการเป็นที่ปรึกษา (จำเป็นแต่เต็มใจ) ให้กับหลายร้อยครอบครัวที่ผ่านมา สรุปได้ว่าต้องเริ่มที่ตัวเอง  เริ่มที่ต้องมีความตั้งใจจะทำจริงๆ (เพราะบอกเสร็จวางกองตรงนั้น กลับบ้านไม่ทำ พอป่วยถามใหม่อีก..เฮ้อ!) 

ลองสำรวจตัวเราดูว่าเป็นแบบนี้ไหม ?? เรามักจะทำงานกันผ่านไปแต่ละวันๆ บางวันรีบเร่ง แบกเรื่องรอบตัวไว้ ไม่มีเวลาพัก จนหลายครั้งลืมที่จะหยุดทุกอย่างแล้วมาทบทวนหรือปรับชีวิตครอบครัว

ดังนั้น ต้องหาเวลาว่างให้กับตัวเองและครอบครัวก่อน  หยุดคิดเรื่องงานสักครู่  มาทบทวนวิถีชีวิตตัวเองที่ผ่านมาและกำลังดำเนินไป  ถ้าคิดว่าดี ก็ทำต่อไป แต่หากไม่แน่ใจ ก็อ่านติดตามบทความชุดนี้ต่อ (ยิ้ม) แล้วค่อยปรับเปลี่ยน 

ถ้าไม่มีความคิดที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิต หรือมั่นใจแล้วว่านี่เป็นวิถีชีวิตที่ใช้ลงตัวและเลือกแล้ว บทความชุดนี้จะไม่มีประโยชน์กับท่านแน่นอน ก็ say bye!  แต่หากมีความคิดว่าน่าจะลองดู หรือเคยคิดอยากเปลี่ยนแต่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี  ก็มาติดตามตอนต่อๆไปเรื่อยๆ เพราะชีวิตไม่ไช่เสื้อผ้าสำเร็จรูปจะจัดการเปลี่ยนรื้อกันในวันเดียวเสร็จ แต่ว่าเพียงแค่คิดจะเปลี่ยน ชีวิตก็เริ่มเปลี่ยนแล้วล่ะค่ะ

 กินไม่ดี...อยู่ดี   ****  กินดี...อยู่ไม่ดี แล้วจะดีได้อย่างไร

ไม่มีใครปฏิเสธ ที่ความต้องการพื้นฐานของเราทุกคนคือคือ กินดี  อยู่ดี เพราะเราทุกคนต้องการความสุข ไม่ว่าจะสุขแท้ หรือ สุขเทียม แต่มันก็คงจะสุขได้ยาก หากสุขภาพไม่แข็งแรง เข้าโรงพยาบาลเป็นบ้านที่สอง กินยาเป็นกำมือ หลังและก่อนอาหาร  ปวดเมื่อย อ่อนเพลียบ่อย (ทั้งที่น่าจะยังไม่แก่)  ดังนั้นสุขภาพดีจึงเป็นสุดยอดปรารถนา  ซึ่งต้องมาพร้อมกับการกินดี  และ อยู่ดี หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง 2 H ที่ปรารถนาคงเป็นไปได้ยาก

ติดตามตอนต่อไป ในหัวเรื่อง  กินดี .. อยู่ดี อย่างไร ให้ชีวิตเปี่ยมคุณภาพ